Lis - Vulpes vulpes

OGÓLNIE WYGLĄD ŻYCIE TROPY ODCHODY GŁOS powrót na stronę główną Wolińskiego Parku

Tropy zwierząt z rodziny psowatych są bardzo różnorodne i podobnie jak w przypadku kotów, ich układ zmienia się w zależności od rytmu i szybkości ruchów zwierzęcia.
Lis zalicza się do zwierząt palcochodnych. Jego kończyny przednie są zakończone pięcioma palcami. Palec pierwszy, czyli kciuk wyrasta bardzo wysoko i zazwyczaj nie pozostawia żadnych tropów. Na bardzo miękkim podłożu albo w głębokim kopnym śniegu może tylko zaznaczać się pazur kciuka. Kończyny tylne są dłuższe i zakończone czterema palcami. Łapa przednia pozostawia zazwyczaj większy odcisk niż tylna.

Tropy lisa mają kształt elipsy, lekko zaostrzonej po jednej stronie. Pazury są zawsze dobrze odciśnięte. Palce 3 i 4 maja taką samą długość i ułożone są blisko siebie. Opuszka środkowa ma kształt trójpłatowego trójkąta.
Odcisk łapy przedniej ma około 5 cm długości i 3 do 4 cm szerokości.

Tropy lisa widać najwyraźniej na schnącym błocie. Zimą ciało lisa jest pokryte bujną sierścią, toteż tropy odciśnięte na śniegu są gorzej zaznaczone, ze względu na długie włosy wyrastające między opuszkami i zakrywające ich powierzchnię.

Lis porusza się w różny sposób, niniejszy opis zilustrowano grafiką, którą można zobaczyć po kliknięciu na przycisk "tropy lisa w ruchu". W chodzie (rysunek pierwszy od góry), tropy lisa tworzą linię, na której mniej więcej w równych odstępach znajdują się podwójne odciski kończyn.



Lis może także biec (rysunek drugi) i skakać (rysunek 3 i 4). W biegu odciski jego stawek nie nachodzą na siebie, ale układają się w pary leżące po obu stronach osi ruchu. Jeden odcisk jest lekko wysunięty przed drugi. Lewa strona tropów nie zawsze odpowiada lewym kończynom. Dwa odciski leżące obok siebie, mogą być zarówno odbiciami stawek przednich i tylnych jak i dwóch łap prawych bądź lewych. Ten typ tropów pozostawia najczęściej samiec, czyli pies.
Podczas małych skoków (rysunek 3) lis stawia kończyny tylne tuż przed kończynami przednimi. Trop tworzą pojedyncze, nieregularne odciski.
Najszybszy ruch lisa tworzą długie skoki (rysunek 4). Tropy tworzą wówczas mniej lub bardziej nieregularne trapezy. Podstawy kolejnych trapezów układają się na przemian po obu stronach linii środkowej tropów.
Czasami lis może także czołgać się do upatrzonej zdobyczy, wtedy jego tropy układają się w dwie równoległe linie, których środkiem przebiega bruzda wyżłobiona przez jego ciało.

Tropy lisa są podobne do tropów średniej wielkości psa, są jednak węższe, z wyraźnym odbiciem opuszek. Ponadto, place lisa ściśle przylegają do siebie, co jest widoczne również na tropie.



Opracowano na podstawie:
Gottfried Amann "Ssaki i zwierzęta zmiennocieplne"
Gerd Ohnesorge, Bernd Scheiba, Karl Uhlenhaut "Ślady i tropy zwierząt"
Miroslav Bouchner "Przewodnik Śladami Zwierząt"
Fotografie i Rysunki: Internet